رفتن به محتوای اصلی

یادداشت ویژه

یادداشت روز:

به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری، اغتشاشات اخیر آمریکایی صهیونیستی در دی‌ماه امسال، بار دیگر چهره‌ی حقیقی دشمنان ایمان و آگاهی را آشکار کرد. در میان اهداف آنان، مساجد نخبه‌پرور نیز مورد حمله قرار گرفتند؛ پایگاه‌هایی که سال‌ها پایدارترین سنگر در دفاع از انقلاب اسلامی بوده‌اند.  

طبق گزارش مرکز «هدایت و حمایت شهید احمدی‌روشن»، این حوادث منجر به شهادت سه نفر از خادمان مسجد و مجروحیت ۲۵ نفر از جوانان مؤمن و مدافع انقلاب اسلامی شد. در جریان همین اغتشاشات، ده مسجد نخبه‌پرور تخریب یا به آتش کشیده شدند؛ برخی به‌طور کامل، به‌دست عناصر داعش‌مسلک، سوختند.  

اما مسجد فقط دیواری از آجر و گنبد نیست؛ جایگاه تربیت انسان، مرکز گفتگو و محور بیداری جامعه است. از همین خانه‌های نور بود که اندیشمندان جوان و نخبگان انقلابی برخاستند، و دشمن نیز درست به همین دلیل، مسجد را هدف گرفت؛ چون می‌داند تا مسجد زنده است، ایمان و آگاهی ملت خاموش نمی‌شود.  

حمله به مسجد حمله به پیوستگی اجتماعی و قداست دینی است؛ تلاشی برای دو‌قطبی‌سازی و تضعیف روح جمعی. اما مردم ایران، با حافظه‌ی تاریخی روشن و عشق به ایمان، بار دیگر نشان دادند که مسجد را نه صرفاً مکان عبادت، بلکه سنگر حیات معنوی خود می‌دانند.  

اکنون با همت خیرین و مردم مؤمن، بازسازی این مساجد آغاز شده است. مسجد از خاکستر برمی‌خیزد؛ چون جان آن در ریشه‌های ایمان مردم زنده است. این یقین باقی است که مساجد نخبه‌پرور، چراغ بیداری این سرزمین خواهند ماند.

انتهای پیام/

در روزگاری که بسیاری از نخبگان سودای ماندن در غرب دارند، او با نگاهی جهانی و رسالتی وطنی، مسیر را برعکس پیمود؛ از دانشگاه دوک تا زادگاهش مهدی‌شهر سمنان، با باوری راسخ به بومی‌سازی دانشی که باید به زبان وطن سخن بگوید.

وقتی رزومه‌اش را برای دعوت به سخنرانی خواندند؛ دکترای بیوشیمی و پزشکی مولکولی از دانشگاه ویرجینیای غربی، پژوهشگر پست‌دکترا در دانشگاه دوک، سال‌ها فعالیت در آزمایشگاه‌های پیشرفته مرکز علوم سلامت رابرت سی. بایرد، و ارائه پژوهش در سالن‌های علمی دانشگاه دوک، ذهن‌ها بی‌اختیار چهره‌ای رسمی و مصمم را مجسم کرد؛ با بارانی بژ از برند باربری، کفش‌های چرمی دست‌دوز، ساعتی از امگا و لپ‌تاپی از مک‌بوک پرو. کسی که در ردیف اول سالن، روی صندلی‌های VIP، کنار اساتید برجسته و مسئولان علمی نشسته و با اعتمادبه‌نفس از آینده علم و فناوری سخن می‌گوید.

اما وقتی مجری نامش را خواند، نگاه‌ها به‌جای ردیف اول، به میانه سالن چرخید. از میان جمعیت، بانویی جوان برخاست؛ متولد دهه هفتاد. با قامتی ظریف، چادری مشکی، چهره‌ای آرام و موقر، بی‌هیچ نشانی از آرایش یا پیرایش متداول. حرکاتش سنجیده و بی‌تکلف بود، اما طنین کلامش از سال‌هایی حکایت داشت که در سکوت، میان کتاب‌ها، لوله‌های آزمایش و نور آبی مانیتورها گذشته است. و در میانه راه، از میان همه گزینه‌های پیش‌رو، تصمیم گرفت رسالت علمی‌اش را به وطن گره بزند.

البته اینکه چرا پس از هفت سال تحصیل و پژوهش در آمریکا، مسیر شخصی و علمی‌اش را عوض کرده، به تحولات سیاسی و جنگ ۱۲ روزه بازمی‌گردد که تصمیم او را برای بازگشت به وطن قطعی کرد. این گفت‌وگو به بهانه‌ی میلاد حضرت زهرا (س) و روز زن، فرصتی شد تا از زبان این بانوی دانشمند، درباره‌ی علم، هویت، وطن و زنانگی بشنویم.

لطفاً خودتان را معرفی کنید و از مسیر علمی‌تان برای ما بگویید.  

من فائزه موکدی هستم، متولد سال ۱۳۷۲ در مهدی‌شهر سمنان. دکترای بیوشیمی و پزشکی مولکولی را از دانشگاه ویرجینیای غربی در آمریکا دریافت کردم و پس از آن به‌عنوان پژوهشگر پست‌دکترا در دانشگاه دوک فعالیت داشتم. حدود هفت سال از عمرم را در ایالات متحده صرف تحصیل، پژوهش و همکاری علمی در حوزه‌های مرتبط با علوم زیستی و فناوری‌های نوین کردم. از ابتدا هدفم روشن بود: کسب دانش روز دنیا برای بازگشت و به‌کارگیری آن در مسیر توسعه علمی کشورم.

چه عاملی باعث شد تصمیم به بازگشت بگیرید؟ 

تصمیم من در بستر یک روند فکری و البته تحولات سیاسی شکل گرفت. در جریان جنگ ۱۲ روزه، وقتی دیدم که سیاست‌های کشور میزبان در تضاد با منافع ملت من است، دیگر ماندن برایم معنا نداشت. من نمی‌توانستم در کشوری بمانم که در برابر مردمم ایستاده است. ترجیح دادم دانشی را که آموخته‌ام، در خدمت توسعه علمی ایران قرار دهم.

آیا این تصمیم به معنای از دست دادن فرصت‌های علمی نبود؟  

از نظر ظاهری شاید بله. اما برای من، ارزش‌ها و باورهایم مهم‌تر از موقعیت‌های آکادمیک در خارج از کشور بودند. پیشرفت واقعی زمانی رخ می‌دهد که فرد بتواند آموخته‌هایش را در خدمت جامعه خود به کار گیرد. من به این باور رسیدم که رسالت علمی‌ام باید با هویت و وطنم پیوند بخورد.

در حوزه هوش مصنوعی، ایران را در چه جایگاهی می‌بینید؟  

ایران در زمینه آموزش هوش مصنوعی پیشرفت‌های قابل توجهی داشته است. کارگاه‌های آموزشی متعددی در حال برگزاری است و علاقه‌مندان بسیاری در این حوزه فعال هستند. من و همسرم شبکه‌ای در یوتیوب راه‌اندازی کرده‌ایم که در آن بازار دارویی کشورهای مختلف را با کمک هوش مصنوعی تحلیل می‌کنیم. این پروژه به‌ویژه برای فعالان حوزه بیوتکنولوژی، داروسازی و سرمایه‌گذاری دارویی مفید است. این محتوا می‌تواند منبعی ارزشمند برای دانشمندان، پژوهشگران و سرمایه‌گذاران صنعت دارویی کشور باشد تا با بهره‌گیری از تحلیل‌های داده‌محور، تصمیمات راهبردی‌تری در حوزه دارو و سلامت اتخاذ کنند.

نظر شما درباره تهدیدآمیز بودن هوش مصنوعی چیست؟  

قطعاً تهدید هست. هوش مصنوعی بر اساس داده‌هایی که به آن آموزش داده می‌شود، عمل می‌کند. هر کشوری تلاش می‌کند الگوریتم‌های هوش مصنوعی را در راستای منافع خود تربیت کند. برای مثال، هوش مصنوعی چین مانند دیپسیک، تحلیل‌هایش را در راستای سیاست‌های دولت چین انجام می‌دهد. در آمریکا نیز همین‌طور است. بنابراین، ما در ایران باید به‌طور جدی به فکر توسعه هوش مصنوعی بومی باشیم که تحلیل‌ها و تصمیم‌گیری‌هایش در راستای منافع ملی ما باشد. این کار شدنی است، به شرطی که به متخصصان داخلی اعتماد کنیم و زمینه را برای فعالیت آن‌ها فراهم کنیم.

با وجود سال‌ها زندگی در آمریکا، همچنان به حجاب و سبک زندگی ساده پایبند مانده‌اید. دلیل این انتخاب چیست؟  

من معتقدم آزادی واقعی یعنی اینکه انسان بتواند آن‌طور که باور دارد زندگی کند. در آمریکا هم با وجود فضای باز، همیشه این احساس را داشتم که باید خودم را با محیط تطبیق دهم. اما در ایران، این آزادی را دارم که با چادر بیرون بروم و به ارزش‌هایم پایبند بمانم. حجاب برای من نه یک اجبار، بلکه یک انتخاب آگاهانه است. سادگی هم بخشی از سبک زندگی من است. اگر به دنبال تجملات بودم، شاید مسیر علم را انتخاب نمی‌کردم. به نظرم، افتخار در داشتن دارایی‌های مادی نیست، بلکه در خدمت به جامعه و کشور است.

آیا بازگشت به ایران را نوعی عقب‌گرد نمی‌دانید؟  

خیر، به هیچ وجه. اگر پیشرفت را صرفاً در کسب موقعیت‌های دانشگاهی در غرب ببینیم، شاید این‌طور به نظر برسد. اما من معتقدم کسی که علم را در بهترین دانشگاه‌های دنیا می‌آموزد و آن را در کشور خودش به کار می‌گیرد، پیشرفت واقعی را رقم زده است. وطن برای من مثل پدر و مادر است؛ چیزی نیست که بتوان آن را عوض کرد. هویت ایرانی من، ریشه در فرهنگ، زبان و تاریخ این سرزمین دارد و همین هویت است که به من انگیزه می‌دهد تا در ایران بمانم و تلاش کنم.

و بازگشت این بانوی بیوشیمی‌دان؛ تنها عبور از مرز جغرافیا نبود؛ عبور از کلیشه‌ها، معادلات رایج مهاجرت و بازتعریف نقش یک نخبه در سرزمین مادری بود و او در بزنگاه بحران، او مسیر را برعکس پیمود؛  برای ساختن...

خبرنگار: محدثه عباسی 

به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری کشور، در جهانی که سرعت و سطحی‌نگری بر بسیاری از روابط انسانی سایه افکنده، گاه یک منبع فرهنگی می‌تواند نقش نقطه‌ی اتصال ذهن‌های جست‌وجوگر را ایفا کند؛ فضایی برای کشف، برای تجربه، برای ساختن معنا.

اگر این فضا با نگاهی هنرمندانه و رویکردی انسانی شکل گرفته باشد، اگر بنیان‌گذارش کسی باشد که هنر، اندیشه و زیست فرهنگی را در هم آمیخته باشد، دیگر با یک باشگاه ساده‌ی کتاب‌خوانی روبه‌رو نیستیم؛ با جریانی فرهنگی مواجهیم.

بوک‌سیر چنین جریانی‌ست؛ باشگاه کتاب و سفر که در اسفند ۱۴۰۲ توسط مصطفی فیض راه‌اندازی شد.  بنیان‌گذاری که کتاب را در سکوت کتابخانه ورق نمی‌زند، بلکه در هیاهوی زیست تجربه می‌کند.

"فیض" از آن‌دست هنرمندانی‌ست که با دوربین در دست، رهسپار ساحت‌های نادیده‌ی زیبایی می‌شود؛  می‌بیند تا بفهمد، می‌نگرد تا معنا بیافریند.

 عاشق سیاحت در کوه و کویر است؛ جایی که واژه‌ها خاموش می‌شوند و نگاه، زبان تازه‌ای پیدا می‌کند.

خود را در قاب نمی‌نشاند؛ نگاهش را وقف دیدن می‌کند، نه دیده شدن. از این رو و وقتی از او تصویری برای ضمیمه‌ی رسانه‌ای خواسته می‌شود، با لبخندی آرام می‌گوید: "شاید چیزی در آرشیو دفترم باشد..."برای او تصویر، ثبت حضور نیست بلکه بازتاب نگاه است.

مرد روایت ما با روح صلح‌طلب و ذهنی خلاقش، کتاب را از قفسه‌ها بیرون کشیده و به دل تجربه‌های انسانی برده است و بوک‌سیر، حاصل همین نگاه است: جایی که خواندن با رفتن گره می‌خورد و معنا در زیستن شکل می‌گیرد.

در ادامه گفت و گویی از جنس تجربه، خلاقیت و زیست فرهنگی،  با مصطفی فیض را می خوانید...

او آمده تا نشان دهد: کتاب می‌تواند جهان را از یک مکان، به یک مسیر تبدیل کند.

سوال: لطفاً درباره باشگاه «بوک‌سیر» توضیح دهید. این مجموعه از چه زمانی آغاز به کار کرده و در چه فضایی فعالیت می‌کند؟  

پاسخ: باشگاه کتاب و سفر بوک‌سیر در اسفند ۱۴۰۲ راه‌اندازی شد و تحت نظر دفتر نوآور گردشگری وابسته به پارک علم و فناوری دانشگاه سمنان فعالیت می‌کند. مستقر در پارک علم و فناوری هستیم و جلسات، دورهمی‌ها و برنامه‌ها در فضاهای فرهنگی، تاریخی و گردشگری سمنان و اطراف آن برگزار می‌شود.

سوال: چه ویژگی‌هایی "بوک‌سیر: را از سایر باشگاه‌های کتاب‌خوانی متمایز می‌کند؟  

پاسخ: نکته مهم این است که بوک‌سیر فقط یک باشگاه کتاب‌خوانی نیست. ما از ابتدا خودمان را "باشگاه کتاب و سفر» تعریف کردیم. جایی که کتاب و تجربه سفر کنار هم معنا پیدا می‌کنند. در بوک‌سیر کتاب فقط خوانده نمی‌شود بلکه تجربه می‌شود. کتاب مقدمه‌ای است برای گفتگو، لمس فضاها، حضور در مکان‌ها، دیدن تاریخ و ساختن معنا. این ترکیب هویت ما را از یک باشگاه ساده کتاب‌خوانی متمایز می‌کند و به بوک‌سیر عمق بیشتری می‌دهد.

سوال:در مسیر فعالیت باشگاه، چگونه به شناسایی و پرورش استعدادهای اعضا پرداخته‌اید؟  

پاسخ: در بوک‌سیر تلاش کردیم اعضا فقط خواننده کتاب نباشند و در کنار مطالعه فرصت تجربه و رشد هم داشته باشند. ما استعدادهای افراد را از دل تعامل‌ها، گفتگوها و حضور در فعالیت‌های گروهی شناسایی می‌کنیم و بعد برای شکوفایی همان استعدادها فضا می‌سازیم. بسیاری از اعضا در همین روند توانسته‌اند توانایی‌های تازه‌ای را در خود کشف کنند. بعضی در مسیر نوشتن و تولید محتوا رشد کرده‌اند. برخی در اجرا و تسهیلگری قوت گرفته‌اند. عده‌ای وارد عکاسی، روایت‌گری و مستندسازی سفر شده‌اند. بعضی توان مدیریت جمع و ایجاد ارتباط مؤثر را در خود پرورش داده‌اند. گروهی هم در طراحی برنامه‌های فرهنگی و گردشگری یا در ایده‌پردازی و خلاقیت تجربه‌های ارزشمند پیدا کرده‌اند.

سوال: انگیزه اصلی شما برای راه‌اندازی باشگاه کتاب‌خوانی چه بود؟ ایده اولیه از کجا شکل گرفت؟  

پاسخ: جرقه از یک مشاهده ساده شکل گرفت. کتاب و سفر دو نیروی قوی برای رشد ذهن و روحيه هستند. کتاب ذهن را به سفر می‌برد و سفر کتاب را به تجربه زنده تبدیل می‌کند. به همین اساس شعار ما شکل گرفت: ما می‌خواهیم کتاب‌خوان‌ها را گردشگر کنیم و گردشگرها را کتاب‌خوان.

سوال:مفهوم "گردشگری دانایی" که در بوک‌سیر مطرح شده، دقیقاً به چه معناست و چه فلسفه‌ای پشت آن قرار دارد؟  

پاسخ: در ادامه این نگاه مفهوم تازه‌ای را در مجموعه مطرح کردیم که آن را یک نوآوری و ابداع می‌دانیم. گردشگری دانایی مدلی‌ست که در آن فرد آگاهی می‌گیرد، سپس تجربه می‌سازد و در نهایت معنا خلق می‌کند. در این مدل سفر یک جابه‌جایی ساده نیست. یک فرآیند یادگیری و رشد است. بوک‌سیر بر همین فلسفه بنا شد.

سوال: اعضای باشگاه معمولاً به چه نوع کتاب‌هایی علاقه‌مند هستند؟ آیا تنوع سلیقه در میان اعضا وجود دارد؟  

پاسخ: سلیقه‌ها بسیار متنوع است. از رمان‌های ادبی و داستان‌های روان‌شناسانه گرفته تا کتاب‌های توسعه فردی و فلسفی. به همین دلیل تالارهای مختلفی ایجاد شده تا هر فرد بتواند مسیر مورد علاقه خود را دنبال کند. این تنوع یکی از نقاط قوت بوک‌سیر است.

سوال: آیا تاکنون پیش آمده که یک کتاب باعث ایجاد بحث‌های جدی یا اختلاف نظر میان اعضا شود؟ اگر بله، کدام کتاب‌ها چنین فضایی را ایجاد کرده‌اند؟  

پاسخ: بله بارها. کتاب‌هایی مانند مرگ ایوان ایلیچ و بادبادک‌باز بحث‌های عمیق و گسترده‌ای ایجاد کرده‌اند. اختلاف نظر برای ما ارزشمند است چون به رشد جمعی کمک می‌کند.

سوال: فرآیند انتخاب کتاب‌ها در باشگاه چگونه انجام می‌شود؟ آیا اعضا در این روند مشارکت دارند؟  

پاسخ: کاملاً دموکراتیک است. تسهیلگران چند عنوان را پیشنهاد می‌دهند و سپس رأی‌گیری رسمی بین اعضا انجام می‌شود. کتابی انتخاب می‌شود که بیشتر اعضا آن را ترجیح داده‌اند. این شیوه حس مشارکت را تقویت می‌کند.

سوال: فعالیت در باشگاه چه تأثیری بر عادت مطالعه اعضا گذاشته است؟ آیا تغییر محسوسی در رفتار مطالعه مشاهده کرده‌اید؟  

پاسخ: تأثیر کاملاً محسوس است. اعضایی که پیش از ورود به بوک‌سیر مطالعه منظم نداشتند اکنون ماهانه چند کتاب می‌خوانند. وقتی کتاب تبدیل به تجربه و گفتگو می‌شود مطالعه از وظیفه به لذت تبدیل خواهد شد.

سوال: اولین کتابی که خوانده‌اید و همچنان در ذهن‌تان مانده چیست؟ چه تأثیری بر شما داشته؟  

پاسخ: خرگوش باهوش. همان داستان معروفی که شیر تصمیم می‌گیرد هر روز یک خرگوش بخورد و در نهایت خرگوش باهوش با حیله‌ای ساده اما شیر را در چاه می‌اندازد. این اولین باری بود که فهمیدم یک قصه می‌تواند با یک ایده کوچک، یک مسئله بزرگ را حل کند. مضمونش این بود که فکر و تدبیر می‌تواند از زور و قدرت جلو بزند.برای همین بعد از سال‌ها هنوز آن کتاب کوچک و ساده در ذهنم مانده و نقطه شروع ارتباط من با دنیای داستان شد.

سوال: اگر فقط اجازه داشته باشید سه کتاب را برای همیشه نگه دارید، کدام آثار را انتخاب می‌کنید؟  کیمیاگر. انسان در جستجوی معنا. ملت عشق.

سوال: آیا تاکنون پیش آمده کتابی را نیمه‌کاره رها کنید؟ دلیل این تصمیم چه بوده است؟  

پاسخ: بله. وقتی احساس می‌کنم کتاب قرار نیست چیزی به من اضافه کند ادامه نمی‌دهم. مطالعه باید زنده و اثرگذار باشد نه یک اجبار.

سوال: برای شما کتاب‌خوانی بیشتر یک عادت روزمره است یا یک نیاز روحی؟  

پاسخ: برای من یک نیاز روحی است. کتاب جایی برای بازسازی ذهن است.

سوال: آیا کتابی بوده که پس از مطالعه آن، تصمیم مهمی در زندگی‌تان گرفته باشید؟  

بله." انسان در جستجوی معنا" باعث شد بخشی از مسیر کاری و فعالیت‌هایم را تغییر بدهم و زمان بیشتری صرف فعالیت‌های فرهنگی کنم.

سوال: به نظر شما چرا برخی افراد با کتاب ارتباط برقرار نمی‌کنند؟ راهکار شما برای آشتی دادن آن‌ها با کتاب چیست؟  

پاسخ: چون کتاب را جدا از زندگی واقعی می‌بینند. ما سعی کردیم در بوک‌سیر کتاب را وارد تجربه کنیم. وقتی کتاب بخشی از سفر و گفتگو می‌شود جذابیت بیشتری پیدا می‌کند.

سوال: اگر بخواهید یک جمله برای ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی بنویسید، چه جمله‌ای را انتخاب می‌کنید؟  

پاسخ: کتاب بخوان تا جهان برایت فقط یک مکان نباشد. یک مسیر باشد.

سوال: آیا باور دارید کتاب‌خوانی می‌تواند نسل آینده را به شکلی متفاوت تربیت کند؟ چگونه؟  

پاسخ: قطعاً. کتاب قدرت ساختن تفکر و گفتگو را دارد. این‌ها پایه‌های یک جامعه آگاه است.

سوال: اگر امکان داشت یک کتاب را به همه مردم هدیه دهید، چه کتابی را انتخاب می‌کردید؟  

انسان در جستجوی معنا.

سوال: اگر قرار بود یکی از شخصیت‌های داستانی را به باشگاه دعوت کنید، چه کسی را انتخاب می‌کردید؟

پاسخ: شازده کوچولو.

سوال: اگر بخواهید کارگردانی یک فیلم اقتباسی از کتاب را برعهده بگیرید، کدام اثر را انتخاب می‌کنید؟  

پاسخ: کتابخانه نیمه‌شب.

سوال: با توجه به گسترش هوش مصنوعی، به نظر شما شیوه مطالعه در آینده چگونه تغییر خواهد کرد؟  

پاسخ: هوش مصنوعی فرم مطالعه را تغییر می‌دهد اما ماهیت مطالعه ثابت می‌ماند. مطالعه ممکن است تعاملی‌تر و شخصی‌تر شود ولی نیاز انسان به متن و فهم همچنان پابرجاست.

سوال: آیا تاکنون از ابزارهای هوش مصنوعی برای انتخاب کتاب استفاده کرده‌اید؟ تجربه‌تان چگونه بوده؟  

پاسخ: بله و پیشنهادهای مناسبی دریافت کرده‌ام.

سوال: آیا هوش مصنوعی می‌تواند سلیقه ادبی افراد را تشخیص دهد.

پاسخ؛ بله اما هنوز جای تجربه انسانی و فضای زنده باشگاه را نمی‌گیرد. هوش مصنوعی کمک‌کننده است نه جایگزین.

و بوک‌سیر پلی‌ست میان کتاب و زندگی؛ جایی که خواندن، آغاز یک سفر است و هر سفر، فرصتی برای معنا.

خبرنگار: محدثه عباسی 

 

جانشین سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری کشور :

کیخا با بیان اینکه ایجاد شکاف و فعال کردن گسل‌های اجتماعی هدف دشمن برای دور کردن مردم از حاکمیت است، گفت: حفظ وفاق با تمرکز روی مشترکات و پرهیز از اختلاف سلیقه و توسعه چالش از عوامل حفظ وحدت و انسجام در جامعه است.


«یاسین کیخا»، جانشین سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری کشور در گفتگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری شبستان در مورد وحدت و وفاق مردم بعد از جنگ تحمیلی اسرائیل و مولفه های حفظ این امر در جامعه، اظهار کرد: آنچه دشمن به آن طمع کرده، شکاف های اجتماعی است که می تواند در کشور به وجود بیاید، این شکاف ها ممکن است مبتنی بر قومیت، مذهب و اقوام باشد، تمام این موارد گسل هایی است که روی آن تمرکز کرده بودند تا بتوانند اتفاقی را رقم بزنند. مهمترین راهبردی که دشمن دنبال می کند، فعال کردن گسل های اجتماعی است زیرا که می دانند انقلاب اسلامی ایران انقلابی مردم‌پایه است و در صورتی می توانند آن را از پای درآورند که مردم را از آن جدا کنند و اگر بخواهند مردم را از آن جدا کنند، می بایست شکاف های اجتماعی را فعال کنند تا حاکمیت را در مقابل مردم یا مردم را مقابل حاکمیت قرار دهند که این  موضوع می تواند چالش بزرگی برای کشور ما باشد.

جانشین سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری کشور افزود: طبیعتا اگر آنها به هدف خود دست یابند تا سرحد تجزیه ایران بزرگ پیش خواهند رفت و در همان آنجا متوقف نمی شوند و  طبیعی است اگر ما بخواهیم خلاف این طرح ریزی دشمن فعالیت کنیم، باید به سمت انسجام اجتماعی و وفاق ملی حول ارزش های ایرانی و اسلامی حرکت کنیم، این ارزش ها می تواند محور وفاق و انسجام اجتماعی باشد. دشمن با طراحی خود این گونه تلقی می کرد که اگر به کشور حمله کند، مردم را مخاطب قرار دهد و این گونه عنوان کند که این حمله، حمله به مردم ایران نیست؛ بلکه حمله به جمهوری اسلامی است بین حکومت و مردم فاصله ایجاد می شود.

دشمن در دام توطئه‌های خود افتاد

این عضو هیات علمی دانشگاه ادامه داد: در واقع این گونه القا کردند که اگر فرماندهان را  مورد هدف قرار داده اند به این معنا است که مردم را نمی خواهم بزنم و این فاصله را بین حاکمیت و مردم ایجاد کند. الحمدالله این اتفاق در طول آن دو هفته اتفاق نیفتاد بلکه به ضد اهداف دشمن تبدیل شد. این امر به دو دلیل اتفاق افتاد؛ ابتدا اینکه مردم از ایران از لحاظ تمدنی همواره در مقابله یک تهدید خارجی منسجم می شدند. استدلال این امر این بوده که ما مسایل خود را در داخل باید حل کنیم و اجازه نمی دهیم مجموعه خونخواری مثل رژیم صهیونیستی با سابقه خود مخصوصا در دو سال اخیر در غزه در کشور مداخله داشته باشد. دلیل دوم نگاه ایدئولوژیک و دینی مردم ایران است. در حال حاضر مواجهه مردم نسبت به این موضوع این است که به واسطه اینکه از حق مظلوم دفاع می کنند به ناحق مورد هجمه قرار گرفته اند و قضاوت مردم جهان این است که ایران مقابل امپریالیسم و استکبار قرار گرفته است و این نیز در ذائقه مردم ایران بوده که همواره مقابل ظلم می ایستادند.

معاون سابق سرآمدان بنیاد نخبگان گفت: حمله رژیم صهیونیستی به ایران وجهه پررنگی داشت که باید بدان تاکید کرد. این وجه حمله به نخبگان کشور ما بود، دانشمندان هسته ای که سرآمدان علمی و مولدان قدرت کشور هستند. آنها سعی کردند دانشمندان هسته ای را از عرصه خارج کنند. اما جریان اجتماعی ایجاد شده با واژه وفاق ملی حول این امر است که ما همه می خواهیم دانشمند هسته ای باشیم و این جریان علمی قدرت آفرین را برای کشور بازتولید کنیم، این امر خیلی ارزشمند است حتی بیش از آن چیزی که به عنوان وفاق بدان می پردازیم.  

هر چیزی که شاید از جنس سلیقه است باید کنار گذاشت و  هر آنچه منجر به اختلافات می شود را لااقل در این برهه زمانی خیلی مطرح نکنیم

تمرکز دولتمردان در حال و آینده روی اشتراکات باشد

کیخا در مورد مولفه های حفظ وفاق و وحدت اجتماعی گفت: ابتدا اینکه چه اکنون و چه در آینده تمرکز دولتمردان روی اشتراکات باید باشد باید اکنون روی چالش ها و مسایلی که بعضا موجب دلخوری و ناراحتی می شده طرح موضوع مجدد دهیم. در حال حاضر باید فقط روی اشتراکات تمرکز کنیم؛ هر چیزی که شاید از جنس سلیقه است باید کنار گذاشت و  هر آنچه منجر به اختلافات می شود را لااقل در این برهه زمانی خیلی مطرح نکنیم.

تبیین درست اختلاف نظرها می تواند تبدیل به اجماع و انسجام شود

وی تصریح کرد: بعضی از موضوعاتی که باعث اختلاف نظرهایی در گذشته شده بود بینه و استدلال هایی برای آن به وجود آمده که اگر هوشمند باشیم می توانیم با تبیین درست آنها را به انسجام تبدیل کنیم؛ مثلا همواره در جریانات اجتماعی با شعار «نه غزه نه لبنان» برخی سعی می کردند نگاه ملت گرایی را مقابل نگاه امت گرایی قرار دهند یعنی این دیدگاه مطرح می شد که ما ایرانی داریم که کاری به کسی نداریم و کسی هم با ما کاری ندارد. اکنون بینه هایی به وجود آمده که بیان می کند اینگونه نیست که کسی با شما کاری نداشته باشد. حضرت امیر (ع) در حدیثی می فرمایند: «هیچ ملتی خوار نمی شود مگر آنکه در درب خانه اش با دشمنش بجنگد» یعنی بینه هایی وجود دارد که می تواند اختلاف نظرها را با تبیین درست به اجماع و اتحاد نظر برساند.

اگر ما بتوانیم بسترهایی را ایجاد کنیم که مردم خود را شریک در آینده کشور بدانند، این خود انسجام آفرین است و می تواند به نگاه همگرایی و همدلی استمرار بخشد

وی در پایان خاطرنشان کرد: در واقع ما باید با هوشمندی با تبیین درست نگاه غلط برخی از اقشار را به همگرایی تبدیل کنیم. نکته بعد پیش بینی بسترهای نقش آفرینی است یعنی زمانی که مردم احساس می کنند حضورشان در مراسم عید غدیر یا تشییع شهدا موثر است، شرکت می کنند به عبارت دیگر اگر ما بتوانیم بسترهایی را ایجاد کنیم که مردم خود را شریک در آینده کشور بدانند، این خود انسجام آفرین است و می تواند به نگاه همگرایی و همدلی استمرار بخشد.

انتهای پیام/

 

دکتر یاسین کیخا استاد دانشگاه و جانشین معاونت علمی، پژوهشی و فناوری بسیج در یادداشتی با طرح یک پرسش به موضوع ضرورت جهت‌گیری نظام آموزش عالی کشور به سوی حل مسائل واقعی و بازتعریف معیارهای ارزیابی علمی پرداخته است.

به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری، در متن یادداشت این استاد دانشگاه آمده است:

آیا حل مسئله در کشور، ارزش معتبر و فراگیر است؟
ضرورت تغییر جهت گیری نظام آموزش عالی کشور، به حل مسائل واقعی بر کسی پوشیده نیست.

این امر علاوه بر آنکه می‌تواند، به بازتعریف نقش دانشگاه کمک کند، می‌تواند به ترمیم چهره دانشگاه از طریق ایجاد کارکردهای نافع منجر شود. اما سوال آن است که چرا این امر بدیهی در عمل رخ نمی‌دهد.

براساس دغدغه چندین ساله برای عبور از مقاله محوری و اهتمام به حل مسائل و نیازهای جامعه و صنعت، تلاش‌هایی برای تغییر آیین‌نامه ارتقا صورت پذیرفت اما آیا با فرض تحقق این امر، موضوع به سرانجام می‌رسد.

حقیقت ماجرا آن است که خلق ارزش انجام شده در نظام حاکم بر جهان از طریق مجلات علمی، نظامات رتبه بندی، جوایز معتبر و ...، امکان مواجهه سطحی را با آن نمی دهد. در صورتی که نتوان در داخل کشور و البته با همکاری کشورهای هم دغدغه، تولید ارزشی برابر یا بیشتر انجام داد، نمی توان سلطه حاصل از این نظام پیچیده و یکپارچه را شکست.

اما سوال اصلی آن است که چگونه می‌توان خلق ارزش معتبر و رفتارساز را طرح ریزی کرد. شاید یکی از راهکارها، تمرکز منابع مالی و اعتباری بر انتشار یک مجله معتبر باشد. در واقع یکی از خلاءهای جدی کشور، عدم وجود مجله‌ای با پشتوانه اعتباری قوی از طریق انتخاب بهترین و معتبرترین دانشمندان ایرانی به عنوان هیئت تحریریه و تدوین چهارچوبی نه برای پذیرش مقاله، بلکه پذیرش گزارشات علمی دقیقی است که منعکس کننده دستاوردهای علمی در خصوص حل مسئله با سنجش کارآمدی یا اثربخشی آن باشد.

در کنار این طراحی، قرار دادن امتیاز پذیرش گزارش در این مجله، در آیین نامه ارتقاء اعضای هیات علمی با امتیاز بالا می تواند به خلق ارزش مضاعف کمک نماید. با این حال، این طراحی نیز، نمی تواند منجر به مشارکت اساتیدی شود که به دنبال فعالیت هایی هستند که نه در داخل کشور، بلکه در خارج کشور معتبر هستند. کسی که به دنبال چاپ مقاله ISI در مجلات Q1 است، حتی با وجود چنین مجله معتبری در داخل کشور، یا به دنبال همکاری علمی با مراکز شناخته شده علمی جهان است (که طبیعتا در پی انجام فعالیت هایی خواهد بود که آنها به رسمیت بشناسند) یا به دنبال مهاجرت و حضور در مراکز شناخته شده علمی جهان.

پس باز نیز، مقصود به طور کامل حاصل نخواهد شد. شاید ایجاد این نوع مجله در کشورهای هم دغدغه تحت یک سیاست گذاری واحد برای ایجاد یک اعتبار فراملی، پاسخی به معضل خلق ارزش معتبر و پایدار باشد. چون همه در این موضوع متفق القول هستند که مسئله کشور خودشان به مسئله ای که خارج از مرزهایشان تعریف می شود اولویت دارد.

دیپلماسی علمی و تشکیل کنسرسیوم منطقه‌ای از طریق همکاری با کشورهای دارای چالش‌های مشابه (مانند کشورهای منطقه غرب آسیا یا اعضای جنبش عدم تعهد) برای ایجاد یک پلتفرم مشترک انتشاراتی که معیارهای ارزیابی علمی را بازتعریف کند، می تواند راهکاری موثر باشد.


انتهای پیام/

مسئول بسیج علمی، پژوهشی و فناوری استان گیلان در پیامی به مناسبت آغاز هفته دفاع مقدس، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدا و ایثارگران، بر ضرورت نهادینه‌سازی فرهنگ جهادی و مقاومت در عرصه علم، پژوهش و فناوری تأکید کرد.

به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری، مسئول بسیج علمی، پژوهشی و فناوری استان گیلان، سید جلیل قاسمی با صدور پیامی به مناسبت آغاز هفته دفاع مقدس، این ایام را فرصتی ارزشمند برای بازخوانی حماسه‌ها و ایثارگری‌های ملت ایران دانست و گفت: هفته دفاع مقدس، یادآور روزهایی است که ملت غیور ایران با تکیه بر ایمان و اراده، برابر تمامی تهدیدها ایستاد و با جان‌فشانی، استقلال و سربلندی این مرز و بوم را تضمین کرد.

 امروز نیز همان روحیه ایثار، وحدت و خودباوری، چراغ راه ما در صحنه‌های علمی و فناورانه کشور است.

وی افزود: بسیج علمی، پژوهشی و فناوری استان گیلان، با بهره‌گیری از ظرفیت نخبگان، مخترعان و پژوهشگران جوان، تلاش می‌کند با گسترش فعالیت‌های دانش‌بنیان، تحقق شعار سال و ارتقای توان علمی کشور، راه پر افتخار خودکفایی و استقلال را ادامه دهد.

مسئول بسیج علمی استان تأکید کرد: وظیفه جامعه علمی و پژوهشی کشور، ادامه دادن راه شهیدان است؛ راهی که از سنگر دفاع نظامی به سنگر پیشرفت علمی تغییر یافته است. امروز، هر تحقیق کاربردی، هر اختراع نوآورانه و هر گام در توسعه فناوری، ادامه همان جهاد مقدس است.

وی در پایان با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای دفاع مقدس و آرزوی توفیق برای تمام جهادگران عرصه علم و فناوری، ابراز امیدواری کرد که با وحدت، همدلی و تلاش جهادی، آینده‌ای روشن و سرشار از پیشرفت برای استان گیلان و ایران اسلامی رقم بخورد.

انتهای پیام/

 

تاریخ خبر: 1404/7/2

دکتر روح‌اله رضوی‌نژاد مسئول سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری در پیامی به مناسبت روز گرامی‌داشت مقام استاد از تلاش‌های خستگی ناپذیر استادان و معلمان در مسیر تمدن‌سازی نوین اسلامی و اعتلای ایران اسلامی قدرتمند تقدیر کرد.

 

به گزارش سرویس علمی، پژوهشی و فناوری خبرگزاری بسیج، در متن این پیام تبریک آمده است:

بسم الله الرحمن الرحیم  

«وَ یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ»  (سوره مجادله، آیه ۱۱)  

اساتید گرانقدر و معلمان عزیز،  

سلامی به عطر علم و اخلاص، بر پرچم‌داران عرصه تعلیم و تربیت که با مجاهدت‌های خود در زمینه علم و تربیت، نسلی انقلابی و عالم پرورش می‌دهید. امروز، در روز گرامیداشت مقام شامخ استاد و معلم، بر خود فرض می‌دانیم از تلاش‌های خستگی ناپذیر شما عزیزان در مسیر تمدن‌سازی انقلاب اسلامی و  اعتلای ایران اسلامی قدرتمند، صمیمانه تقدیر نماییم.  

معلمی، همانا ادامه راه انبیاست؛ راهی است که استاد شهید مرتضی مطهری با شهادت خود آن را جاودانه ساخت. شما اساتید و معلمان گرامی، میراث‌داران این مسیر نورانی هستید و حضور شما در موسسات، دانشگاه‌ها و مراکز علمی و تربیت و آموزش، ضامن تحقق تمدن نوین اسلامی است.  

سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری کشور به نمایندگی از جامعه علمی ایران، از تمامی زحمات شبانه روزی شما در عرصه‌های تربیت نیروی انسانی متعهد، تولید علم نافع و پیشبرد مرزهای دانش، نهایت تشکر و قدردانی را دارد. هر کدام از شما عزیزان، چراغ هدایتی برای نسل جوان این مرز و بوم هستید.  

امیدواریم در پرتو الطاف الهی و با رهنمودهای حکیمانه مقام معظم رهبری (مدظله العالی)، بتوانیم با همراهی شما اساتید و معلمان دلسوز، گام‌های بلندتری در مسیر پیشرفت علمی کشور و تحقق گام دوم انقلاب اسلامی برداریم.  


دکتر روح‌اله رضوی‌نژاد  
رئیس سازمان بسیج علمی، پژوهشی و فناوری کشور  
۱۲اردیبهشت ۱۴۰۴