یادداشت/ رسول هادی پور
روز دانشجو گوهری برای رستاخیز جنبش دانشجویی

<span style='color: rgb(0, 117, 125);font-size:19px;font-family: mitra;'>یادداشت/ رسول هادی پور</span><br>روز دانشجو گوهری برای رستاخیز جنبش دانشجویی
در جریان فتنه‌ 88، جریان دانشجویی سبز به پشت گرمی اساتید سکولار و روشنفکران به همراهی با فتنه‌گران برخاست؛ اما در مقابل جنبش اصیل دانشجویی با پشتوانه‌ اراده‌ ملت مستضعف و حمایت امام امت تاب مقاومت نیافت.


متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:

« اگرچه حضور احزاب سیاسی در جامعه و تلاش آن‌ها برای جلب نظر مردم به منظور دستیابی به قدرت سیاسی و اثرگذاری متقابل بر جامعه، از منظر جامعه‌شناسی سیاسی به اثبات رسیده است، اما وجود جنبش‌های اجتماعی مستقل نظیر جنبش زنان، کارگران و دانشجویی به عنوان بخشی از نهادهای مستقل از قدرت سیاسی می‌توانند در پاره‌ای از مواقع به‌سان مانعی در مسیر حرکت احزاب سیاسی به سوی مبادی کسب قدرت عمل کنند.

جامعه‌شناسان مسائل سیاسی در تبیین علل وقوع این شرایط قائل به تفاوت‌های ماهوی میان کارویژه‌های جنبش‌های مدنی و احزاب سیاسی هستند. موضوعی که در تعاریف نظری از ماهیت این دو پدیده به‌خوبی قابل مشاهده است.

جنبش‌های اجتماعی عبارت‌اند از: سازمان‌های کاملاً قوام‌یافته که به منظور دفاع یا گسترش یا دستیابی به هدف‌های خاصی به گروه‌بندی و جذب اعضاء می‌پردازد. اما حزب سیاسی شامل هر نوع گروهی، ولو با سازمان‌دهی ضعیف، که درصدد انتخاب مقامات حکومتی تحت یک عنوان معین باشد، می‌شود.

 آنتونی گیدنز در کتاب جامعه‌شناسی خود، جنبش اجتماعی را کوشش جمعی برای پیشبرد منافع مشترک یا تأمین هدفی مشترک از طریق عمل جمعی خارج از حوزه‌ نهادهای رسمی تعریف می‌کند. اما حزب سیاسی شامل هر گروه سیاسی، که دارای یک عنوان رسمی است و در انتخابات شرکت می‌کند تا نامزدهای مورد نظر خود را در رأس پست‌ها و مناصب عمومی جامعه قرار دهد، تعریف می‌شود.

نقش جنبش دانشجویی در صیانت گفتمانی انقلاب اسلامی و مقام معظم رهبری، صفحات پر افتخاری دارد که نادیده گرفتن یا انکار آن شایسته نیست. ترویج گفتمان عدالت خواهی، بی‌تردید یکی از مهم‌ترین کارکردهای جنبش دانشجویی در طول حیات آن بوده است که نمونه‌ آن به فرموده‌ رهبر معظم انقلاب گفتمان سازی اصول‌گرایانه‌ دانشجویان در سال‌های منتهی به روی کار آمدن اصول‌گرایان در عرصه‌ خدمت به مردم بوده است. ظهور مجلس هفتم و از آن بارزتر روی کار آمدن رئیس جمهوری با شعار عدالت‌خواهی در سوم تیر نشان داد که جنبش دانشجویی توانسته با موفقیت گفتمان انقلاب اسلامی و عدالت‌خواهی را باز تولید و به عرصه‌ اجتماعی و سیاسی بکشاند و از این پس باید به تثبیت آن در ساختارهای سیاسی و نهادی بپردازد.

بازخوانی و تکرار گفتمان امام(ره) و خط امام(ره) به صورت عینی، تئوری پردازی گفتمان عدالت، بررسی تحلیلی بعضی موارد فسادزا، تولید محتوا، راه حل و مطالبه از مسؤولان در آن حوزه، احساس مسئولیت در مقابل اصل ۴۴ و خصوصی‌سازی‌های افسارگسیخته و طرح هدفمندی یارانه‌ها، زنده کردن آرمان‌های اصیل انقلاب اسلامی هم‌چون مسأله‌ی فلسطین و بیداری اسلامی با تجمع‌های پی در پی مقابل سفارتخانه‌ کشورهای عربی و غربی و فعالیت‌های گسترده و پرحجم شهری در ایام محاصره و جنگ غزه، نقد بی پروای درون گفتمانی جناح‌ها و حاکمیّت مانند انتقاد از مدرک دکترای مرحوم «کردان» وزیر کشور دولت عدالت‌خواه نهم، به صحنه آوردن هنر انقلابی و استفاده از پتانسیل نیروهای انقلابی خارج از دانشگاه، تغییر روابط درونی تشکل‌های مختلف جنبش دانشجویی، شکستن انحصار و هژمونی یک جناح سیاسی خاص در دانشگاه‌ها، حل برخی مسائل اجتماعی مانند کارتن‌خوابی، مقابله با تخریب مزار شهدا و خصوصی شدن آموزش عالی، نظام سلامت، آموزش و پرورش و رواج فرهنگ مطالبه از مسؤولان، مقابله با تجدید نظر طلبان و ساختار شکنان، مطالبه‌ی جدّی درباره‌ی مفاسد اقتصادی و تجمع‌ها در برابر دستگاه قضا عرصه‌هایی است که محل ورود دانشجویان عدالت‌خواه بوده و نشان می‌دهد جنبش دانشجویی در تحقق بخشیدن به گفتمان عدالت‌خواهی مصمم است.

هم‌چنین در جریان فتنه‌ ۸۸ ، جریان دانشجویی سبز به پشت گرمی اساتید سکولار و روشنفکران به همراهی با فتنه‌گران برخاست؛ اما در مقابل جنبش اصیل دانشجویی با پشتوانه‌ اراده‌ ملت مستضعف و حمایت امام امت تاب مقاومت نیافت. نقش دانشجویان به عنوان «افسران جنگ نرم» در مقابله‌ تئوریک و تشکیلاتی با انقلاب مخملی غرب و جریان اپوزیسیون و حضور دانشجویان آگاه در گردهمایی روزهای ۱۶، ۱۷ و ۱۸ آذر ۸۸ و نیز حماسه‌ ۹ دی و ۲۲ بهمن مصادیق روشنی از این ادعاست.

رشد تحقیقات و نوآوری‌های علمی و غلبه‌ گفتمانی نهضت نرم افزاری، از دیگر دست‌آوردهای جنبش دانشجویی در تحقق منویات رهبر انقلاب است که با ابراز خرسندی و البته درخواست شتاب بخشی به آن از سوی ایشان قرار گرفته است: «به علت عقب ماندگی‌های عمیق، باید شتاب حرکت علمی خود را در تمامی عرصه‌ها هرچه بیش‌تر افزایش دهیم و با نظریّه‌پردازی در علوم مختلف از جمله علوم انسانی، به دانش بشری بیفزاییم و لازم است توجه به تولید علم در تبیین الگوی پیشرفت ملی مورد توجه کامل باشد.»

اما «پیشرفت چشم‌گیر» و «عدالت محسوس» انتظار رهبری از گفتمان پیشرفت و عدالت است که هنوز به طور کامل محقق نشده است. اثبات کارآمدی نظام در مسیر پیشرفت اسلامی و «الگو شدن» و برآورده کردن مطالبات رهبر انقلاب چیزی نیست که بتوان از راه تبلیغات رسانه‌ای به آن رسید.

نظریّه‌پردازی و تئوریزه کردن گفتمان پیشرفت و عدالت شاید یکی از مصادیق بی‌مهری یا غفلت جنبش دانشجویی بوده است، تا جایی که رهبر معظم انقلاب، خود شخصاً برای تحقق این امر به تشکیل نشست‌های اندیشه‌های راهبردی (تاکنون در دو موضوع «الگوی پیشرفت ایرانی-اسلامی» و «عدالت‌خواهی») اقدام کرده‌اند. رهبری  در دومین نشست اندیشه‌های راهبردی از پی‌گیری مطالبه‌ی عدالت ابراز ناخرسندی کرده و می‌فرمایند: «وضع فعلی، مطلقاً راضی کننده نیست چرا که نظام اسلامی به دنبال اجرای حداکثر عدالت و تحقق کامل عدالت به مفهوم یک ارزش مطلق و همگانی است.»

عدالت طلبی، ظلم ستیزی، مبارزه با فقر و جهل و خرافه، آزادی طلبی، استقلال، پیشرفت ملی، وضعیت فرهنگی و نابسامانی‌های اداری و مالی و غیره مطالبات اساسی جامعه است که به نظر ۱۶ آذر فرصتی مغتنم برای یادآوری به جنبش دانشجویی است که مطالبه این موارد از وظایف و رسالت‌های غیرقابل انکار شماست که در ماقبل تاریخ باید نسبت به عملکرد خود پاسخگو باشید.

انتهای پیام/

1 نظر

  1. حمید

    به امید پویایی و بالندگی همیشگی جنبش دانشجویی
    در زمینه نهضت نرم افزاری هم خیلی جای کار باقی مونده و عرصه های زیادی نیاز به تلاش شبانه روزی دارند

    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *